Door de Europese richtlijn is titelbescherming verplicht in de EU en sommige Europese landen kennen zelfs de beroepsbescherming. Door de titel- bescherming in Nederland mogen Nederlandse architecten ook elders in de EU werken.
Dat architecten hun vak bijhouden is noodzakelijk. Het verplicht registreren van de uren bij- en nascholing en het controleren van deze uren is in onze ogen een overbodige administratieve Nederlandse kop op de Richtlijn.
Elke architect besteed meer dan 16 uur per jaar, ofwel 5 minuten per werkdag aan studie, aan bij- en nascholing, al was het alleen maar om de wetswijzigingen en normwijzigingen voor de bouwvergunning bij te houden. Bovendien is er bij de architecten voor de registratie geen draagvlak.

Er lijkt slechts draagvlak te zijn bij organisaties die cursussen willen verkopen of de uren willen gaan bewaken. Of bij politici die mogelijk bang zijn voor lege zalen.
De uitreiking van de BNA-kubus door de minister levert de aanwezige architecten een halve dag op. Na de invoering kan de minister dus rekening op meer mensen in de zaal. En het CDA is best bereid om net als in Hessen, Duitsland discussie-bijeenkomsten te organiseren tussen architecten en politici over telematica.
Zeer nuttig dus voor de politiek, maar of dit nuttig is voor de kwaliteit van het beroep architect, daar hebben we onze vraagtekens bij.