Jaarlijks organiseert Aedes, de koepel van woningbouwverenigingen een werkbezoek voor Kamerleden. En elk jaar leer ik weer wat nieuws.

Woningbouwverenigingen zijn natuurlijk opgericht om mensen met een laag inkomen goed te huisvesten. Of ze zich daartoe moeten beperken is een goede vraag die politiek actueel is.

Projectontwikkeling door woningbouwverenigingen zoals vroeger het Bouwfonds deed, ofwel voor lage inkomens bouwen is wellicht nog te verdedigen. Maar het ontwikkelen en dus ook het nemen van risico's zoals een projectontwikkelaar, is bedenkelijk en geeft ook problemen met de belastingwetgeving en met Europese regelgeving. En dan hebben we het nog niet over het investeren in schepen.

Het algemene vooroordeel en ook mijn vooroordeel is dat woningbouwverenigingen zeer groot zijn, ver van de bewoners afstaan en bewoners, zeker bij sloop weinig inspraak geven en directeuren hebben die erg veel salaris krijgen.

Natuurlijk zijn er ook een aantal die "leuke" projecten doen. Voorbeelden daarvan zijn verzorgingshuizen, verpleeghuizen en zorgcentra. Ook projecten met huismeester/op-bouwwerker om een buurt op te lappen en de huizen weer verhuurbaar te maken zijn prima initiatieven. En een project zoals het University College is natuurlijk voor bouwkundigen een uitdaging. Bij voldoende gekwalificeerd personeel kan een woningbouwvereniging dat naar zich toe trekken.
Maar woningbouwverenigingen moeten wel bij hun leest blijven en moeten alleen projecten doen die ze aan kunnen. Het vergoeden van het hele welzijnswerk is niet hun taak.

Opmerkelijk was de discussie die ik meekreeg over kleine verenigingen waarbij de bestuurders huurders zijn. Een vereniging met twee-onder-een-kap in Zeist met een zeer lage huur, is niet waaraan ik denk bij een woningbouwvereniging. De bestuurders/huurders vroegen nooit veel, nooit maximale huur en dus is het eigen vermogen laag. Dan praten we over een hele groep die scheef woont en die niets afdraagt aan sociale huisvesting in andere gebieden. Dat zijn dus andere scheefwoners dan de scheefwoners in een Vogelaarwijk, of in de grote stad. Die scheefwoners treden op als dragers in hun wijk, als vrijwillige buurtwerkers. Die moeten we koesteren.

Kortom de discussie over wat is scheefwonen en moeten alle woningbouwverenigingen afdragen aan het oorspronkelijke doel: huisvesten van mensen met een laag inkomen, moet toch echt gevoerd gaan worden.