Wat nu, is de veel gehoorde vraag. De verkiezingsuitslag voor het CDA was goed. Het CDA heeft het meeste vertrouwen van de kiezer gekregen en we zijn dus ook de grootste gebleven. Daardoor ligt er verantwoordelijkheid bij ons. De uitslag is ook zodanig dat een regering zonder CDA uitgesloten lijkt. Maar natuurlijk zal het de kunst zijn om de goede uitslag te verzilveren. De provinciale verkiezingen in maart en daarmee ook de verkiezing van Eerste Kamer speelt op de achtergrond mee.

Bij elke verkiezing lopen partijen en mensen verwondingen op. En anderen krijgen pluimen op hun hoed. Terecht of onterecht, daar kan men over speculeren. Maar accepteren, ervan leren en verder gaan is dan de kunst. Ik heb een campagne en campagnevoeren wel vergeleken met een overlevingstocht in de Ardennen.  Als je er aan begint, denk je moet dat nou. Ik kan helaas niet thuisblijven. Maar als je bezig bent, krijg je er lol in en leer je jezelf en je teamgenoten kennen. De lessen tijdens zo’n campagne zijn het waard om onthouden te worden. Maar nog belangrijker is acceptatie en het goede er uit halen om verder te gaan. Ik hoop dat onze collega’s in andere partijen dat ook snel doen en zich niet laten verleiden tot zwarte pieten en navelstaren.

Voor mijzelf was en is het een merkwaardige periode.  Het was voor mij verbijsterend zoveel support te krijgen. Door de steun kwam ik niet alleen op de kieslijst, maar het plaatste mij ook hoger  op de lijst. Helaas zitten er tussen mijn plaats (48) en het aantal zetels 7 plaatsen. Dit aantal komt overeen met het aantal ministers en staatssecretarissen dat nu in de CDA-fractie zit. De fractie heeft bepaald dat t/m nr. 49 op de lijst wachtkamerlid wordt. Dat wil zeggen dat wij gevraagd zijn tijdens de formatieperiode bij de fractie en fractievergaderingen te zijn en dat wij ondersteuning uit de Kamer krijgen net zoals de kamerleden. Steun verplicht en dus zal ik me in de komende periode blijven inzetten en mijn taken vervolgen. Daarnaast zal ik een paar klussen doen.