De bekendmaking van het pauselijk besluit ging gepaard met krenkende opmerkingen. Zo werd er gesproken van 'de razernij van de calvinistische ketterij'
Er stak een storm van verontwaardiging op. Op 13 maart 1853 richtte de kerkenraad van de Hervormde Gemeente in Utrecht zich met een verzoekschrift tot de koning. Andere kerkenraden volgden. In totaal tekenden in enkele dagen 51.000 mensen. Deze Aprilbeweging (zie ook Wikipedia) gaf uiting aan anti-Roomse gevoelens van protestanten die meenden dat Nederland een calvinistisch land moest blijven en richtte zich tevens tegen het kabinet-Thorbecke  De protestanten waren bang dat de katholieken voortaan meer gehoorzaam aan de paus zullen zijn, dan aan de koning.

Willem III weigerde op de verzoekschriften een afwijzende reactie te geven en het kabinet-Thorbecke trad af. Het kabinet Van Hall maakte de herinvoering van de bisschoppelijk hiërarchie ondanks de protesten niet ongedaan. Wel kwam er een nietszeggende Wet op de kerkgenootschappen, die de scheiding van kerk en staat bevestigde. Opmerkelijk was overigens dat in deze wet onder meer stond dat als er in een stad twee kerkgenootschappen zijn de Commissaris kon besluiten dat slechts van één kerk de klokken mogen luiden zodat het geluidsoverlast van de oproep tot gebed beperkt bleef.

De angst bij de protestanten dat katholieken de macht wilden grijpen, hield lang aan. De diensten waren in een vreemde taal (Latijn), de voorgangers droegen vreemde kleren, droegen hun volgelingen op veel kinderen te maken, steunden een ander staatshoofd (de paus) en het vreemde staatshoofd stuurde instructies naar de katholieken en naar politici. Dat laatste doet hij trouwens nog steeds.
Ook de kerkgebouwen waren in vreemde stijl: neogotiek. Is het echt toeval dat de CDA-fractie in de Tweede Kamer gehuisvest is in een gebouw in neogotiek?

Gezien deze geschiedenis van 150 jaar geleden, vraag je je af hoe Nederland over 150 jaar op deze periode zal terugkijken.