Ik ben dus een voorstander van minder regels. De regels die er zijn moeten draagvlak hebben, “logisch” zijn. Als er te veel regels zijn, vinden mensen het overtreden van regels vaak minder ernstig. Regels die zinloos zijn, moeten worden afgeschaft. Een voorbeeld: in het Bouwbesluit staan allerlei maten opgenomen. Maar zonder vergunning mag ik binnenwanden verzetten. Dat betekent dus dat als ik echt anders wil bouwen dan volgens het Bouwbesluit, ik eerst moet bouwen volgens het Bouwbesluit en dan na de oplevering alsnog de indeling kan maken die ik eerst al wilde. Mijn voorstel: alles wat ik zonder vergunning kan wijzigen, hoef ik niet te controleren bij de vergunningsverle-ning. Dat scheelt dus heel veel regels.

Als er iets mis gaat in de bouw, dan wordt er direct geroepen om extra regels. Ook wordt gevraagd: wie is Barbertje, hij moet hangen. Dat is niet mijn lijn. Mijn lijn is het zuiver houden van de verantwoordelijkheden in de wetgeving. Mijn visie hierop is aldus. De eigenaar van een gebouw is verantwoordelijk voor zijn gebouw. Hij huurt deskundigen in om zaken voor hem te regelen en te (ver)bouwen. De gemeente controleert uit oogpunt van algemeen belang aan landelijke normen. Op welke wijze, dat is aan de gemeente. Maar de gemeente neemt niet de verantwoordelijkheid van de eigenaar over. Stort er iets in, dan is de eigenaar verantwoordelijk en die kan afhankelijk van het contract aanspreken degene die hij ingehuurd heeft. Dit wordt ingewikkeld gevonden. Maar iedereen vind het logisch dat als de remmen van mijn auto het niet doen, ik aansprakelijk ben voor de schade van mijn auto. Ook als mijn auto net goedgekeurd is voor de APK. Dat ik op mijn beurt die schade probeer te verhalen op mijn garagehouder, is aan mij. Maar niemand vindt de overheid verantwoordelijk vanwege het toezicht bij de APK.

Omdat er veel (te veel) gedetailleerde wetgeving gemaakt wordt, moeten politici zich verdiepen in de inhoud. Discussie over technische zaken ontbreekt vaak omdat niemand snapt wat er staat. Laat staan dat er discussie is of de regelgeving of de wijziging daarvan nodig is. Bij de nahang over de CE-markering en kwaliteitsverklaringen bijvoorbeeld vroegen mijn collega’s me: waar gaat dit over, waarom is er protest. Mijn antwoord: het Bouwbesluit is genotificeerd, dus wijziging was vermoedelijk niet nodig. Na de voorgestelde wijziging staat er onder meer dat als de bouwproducten voldoen aan de CE-markering het bouwwerk voldoet aan het Bouwbesluit. Ofwel: als de ingredi-enten eetbaar zijn dan smaakt de taart altijd goed. Reactie van mijn collega’s: laat de ambtenaren dit maar eens uitleggen. Dus vragen vanuit het parlement over technische details. De enige oplossing hiervoor is dat er minder regels gemaakt worden, dan kunnen er ook minder vragen komen.