Ik ben allergisch voor graspollen, bloeiende bomen (en vooral de plataan), katten en rook.
Daardoor heb ik in de afgelopen jaren in de Tweede Kamer begrip gekweekt voor niet-rokers. Niet door er iets van te zeggen, maar gewoon door in een kamer met sigaren- of sigarettenrook te zijn: binnen 20 minuten lopen dan tranen uit mijn ogen. Door bestraling vanwege borstkanker hebben mijn longen een klap opgelopen die zich snel zal herstellen. Maar dat betekent dat rook nu echt benauwend is.
Ik ben dus wel heel blij dat ook Nieuwspoort het roken officieel in de ban heeft gedaan zodat ook ik daar voortaan ook op een drukke avond kan zijn.

Het enige wat ik nu nog moet bereiken is dat collega's niet zeggen, even paffen. Loop je even mee dan kunnen we het gesprek afmaken. En dan niet begrijpen dat ik nee moet zeggen.