Mijn voormalige collega Annie Schreijer was degene die de meeste bezoeken organiseerde. De bezoekers vertelden thuis wat ze gezien hadden. De reputatie van het CDA maar ook van alle Kamerleden verbeterde.

De rondleidingen gaven problemen.
Het eerste probleem was het voorrijden van bussen. De gemeente Den Haag maakte dit moeilijker door het Plein deels en de Lange Poten geheel af te sluiten voor auto's.
Het tweede probleem was de voorzieningen. Mensen die vanuit de Achterhoek of uit Limburg ruim 2 uur in een bus gezeten hebben, willen natuurlijk naar het toilet. Helaas, die faciliteiten zijn niet of nauwelijks aanwezig. Ook kunnen mensen geen koffie krijgen. Wel is er een kleine winkel met souvenirs en zijn er kluisjes om kleding op te bergen.
Het derde probleem was de overlast. Zo gelastte de voorzitter van de Tweede Kamer dat groepen niet langer door de gang langs haar kamer mochtten lopen.

Oplossing voor de problemen werden grootschalig aangepakt. Er zou een apart gebouw komen voor de opvang van bezoekers: het Huis voor de Democratie en Rechtstaat. Daarin zou dan ook de voorlichting kunnen plaatsvinden over hoe de democratie werkt. Vervolgens werd er ook de geschiedenis aangekoppeld. Er kwam in 2006 een motie Verhagen (CDA) Marijnissen (SP) om de opvang te vergroten tot een Nationaal Historisch Museum met het doel om mensen ook te laten begrijpen wat de geschiedenis van Nederland is. Wie realissert zich bijvoorbeeld dat de Antillen langer Nederlands zijn dan Brabant?

In Nederland lopen alle prestigieuze projecten uit de hand. En dat gebeurde ook hier. De nieuwe Minister van OCW, minister Plasterk besloot in 2006 het Nationaal Historisch Museum in Arnhem te laten bouwen. Dit besluit werd door goede anti-Randstadlobby ondersteund.

In 2007 werd het Comité Historische Vergissing opgericht. Het Comité pleitte voor een Huis van de Democratie. Dit idee werd gesteund in de Tweede Kamer door de aangenomen motie Heijnen(10 oktober 2007). De motie begint met de overweging dat een "Huis van de Democratie" van belang is voor een adequate ontvangst van de bezoekers van onder meer de beide Kamers der Staten-Generaal.

Vanwege de discussie over de plaats van het Huis der Democratie en de verkeersafwikkelingen (bussen) en in verband met de bezuinigingen besloot de gemeente Den Haag in 2010 de toegezegde subsidie in te trekken. Het Huis der Democratie staat stil. De beoogde directeur, voormalig Kamerlid Schinkelshoek heeft na het intrekken van de subsidie afgezien van zijn benoeming.

Vanwege de beveiliging heeft de Tweede Kamer er in 2010 voor gekozen alle gewone burgers door de ingang op Lange Poten te ontvangen: de ingang waar geen vervoer kan voorrijden. U begrijpt: de wachttijden zijn lang geworden.

De nieuwe CDA-fractie heeft een eenvoudige oplossing voor de problemen: men houdt geen rondleidingen meer. De formele reden: Kamerleden hebben daar geen tijd voor. En met de voorgenomen beperking van het aantal Kamerleden, zal de tijd die men heeft voor gewone burgers nog minder worden. Het debat zal steeds meer slechts een tv-beeld zijn.

U begrijpt, ik zie dit anders. Ik zou het goed vinden als het Nationaal Historisch Museum en het Huis voor de Democratie samen een goede ontvangst van burgers zouden vormen met goede voorrijdplek van bussen en met koffie,  toiletruimten en garderobekastjes en met een directe verbinding met de Tweede kamer. Duidelijk is echter dat er heel veel water door de Rijn en de Maas zal gaan voordat dit gerealiseerd kan worden.

Vandaar dat ik tevreden ben met een tijdelijke oplossing: maak bij de ingang Plein in plaats van de garderobe een trap en lift naar beneden, naar de kelder onder het gebouw Justitie en breng daar toiletten en kluisjes aan voor bezoekers. Maak op de begane grond van gebouw Justitie aan de Pleinzijde, dus onder de fractiekamer van het CDA, een koffiecorner aan voor bezoekers met een uitloop naar de patio.
Indien dat niet mogelijk is, maak dan de voorzieningen in de kelder van het gebouw Hotel bij de ingang Lange Poten.
Zorg dan dat op maandag, vrijdag en zaterdag bezoekers via een kassa een kaartje kunnen kopen voor een rondleiding door het gebouw, zoals dat bijvoorbeeld ook in Edinburgh het geval is.
En CDA: houd vooral de band tussen burgers en Kamerleden hoog: doe weer rondleidingen op Kamerdagen.
Als u geen contact meer wenst met de gewone burger, dan hoort u niet thuis in de Tweede Kamer!