Volgens artikel 255 van het wetboek van Strafrecht is het verboden om mensen die hulpeloos zijn, opzettelijk onderhoud, verpleging of verzorging te onthouden. Mensen met een EHBO-diploma geven daar gehoor aan door altijd personen met een hartstilstand te reanimeren. De professionals in de zorg zijn het hier niet mee eens. De Nederlandse Vereniging van Verpleeghuisartsen (NVVA) heeft een richtlijn opgesteld die door velen in het veld gebruikt wordt om te stellen dat mensen in verzorgings- en verpleeghuizen niet gereanimeerd mogen worden. Instellingen vinden dat dat ook voor mensen in aanleunwoningen moet gelden en voor mensen bij wie thuiszorg geleverd wordt. De overlevingskans bij reanimatie is tenslotte slechts 15% en mensen houden vaak een hersenbeschadiging over aan het reanimatie-gebeuren.

Het personeel van de ambulance voert hun werk gewoon uit ondanks dat zij het nut van reanimeren eigenlijk niet inzien, zo bleek op de conferentie. Maar soms vinden zij een persoon te oud om te renimeren en weigeren zij dat. Ook als zij een penning zien bij mensen die aangeeft dat zij niet gereanimeerd willen worden, dan doen zij dat niet. Dat kan dus betekenen dat iemand een hartaanval krijgt, gereanimeerd wordt door een vrijwilliger met een EHBO-diploma die opzij gezet wordt door ambulancepersoneel en dat het ambulancepersoneel in de zakken een penning vindt en de behandeling staakt en de vrijwilliger verhindert om de reanimatie voort te zetten. Is het vreemd dat ambulancepersoneel vijandig behandeld wordt?

Door de richtlijn van de NVVA is in veel verpleeghuizen de beleidslijn niet reanimeren tenzij de cliënt dat aangegeven heeft. Omdat dit soort gesprekken moeizaam zijn, gebeurt het vaak dat een gesprek uitgesteld is. Dan geldt niet zoals in de rest van Nederland dat de cliënt gereanimeerd wordt. Zolang de cliënt dat niet aangegeven heeft, doet men niets. Ook soms niet bij een iemand die tijdelijk voor revalidatie na bijvoorbeeld een heupoperatie in het verpleeghuis is opgenomen.

Dat iemand reanimatie weigert, is volgens mij hun recht. Dat instellingen er goede voorlichting over geven is volgens mij noodzakelijk. Maar ik vind het onbegrijpelijk dat een patiënt of cliënt niet meer gereanimeerd wordt tenzij hij aangegeven heeft dat dat wel moet gebeuren. Dit betekent dat bij uitsel van een gesprek over reanimatie na opname een zorginstelling "mensen laten gaan", ook al hebben zij hier niet om gevraagd. Dit kan en mag niet in Nederland. Mensen moeten gerenimeerd worden, tenzij uitdrukkelijk aangegeven hebben dit niet te willen.