De hoop was gevestigd op de afschaffing van de bouwregelgeving. Deze afschaffing vond per 1 januari 2008 plaats. Alleen er kwam geen duidelijkheid over de financiering op lange termijn. Natuurlijk is op korte termijn de kapitaalsvergoeding geregeld. Voor het deel van de productie die niet vrij gegeven is, het A-segment, geldt de oude regeling: afschrijven op historische kostprijs. Voor het deel wat wel vrijgegeven is, het B-segment, zet de zorgverzekeraar een percentage op de vergoeding van de productie. Dat percentage is in de praktijk tussen de 10 en 12%, afhankelijk van de goedwillendheid van de zorgverzekeraar. Om een overgangsschok te besparen gaat dat percentage pas in 2010 in en is er een geleidelijke overgang: in 2008 wordt 75%, in 2009 50% en in 2010 wordt 25% vergoed via het oude systeem van afschrijving en het overige deel door de nieuwe opslag in een door de zorgverzekeraar te bepalen percentage. Na 2010 moet het geheel dan via het opslagpercentage vergoed worden.

Hoe echter de opslag op het A-segment vergoed zal worden en hoe de boekwaarde in de boeken opgenomen moet worden en hoe de compensatie is aan ziekenhuizen die hier problemen mee zullen krijgen, is niet duidelijk.
Overigens is daarbij ook niet aangegeven hoe er rekening gehouden wordt met de krimp. Duidelijk is dat een ziekenhuis in Zuid-Limburg minder omzet en dus mogelijk minder kapitaalslastenvergoeding zal hebben dan nu.

Er ligt nu voor zo'n E 3 miljard aan verbouw- en nieuwbouwplannen op de plank (oa. de ziekenhuizen te Den Helder, Gouda, Zwolle, Utrecht, Den Haag, Delft, Rotterdam en Heerlen). Natuurlijk moeten de plannen niet zo maar gerealiseerd worden. Te grote en te duren plannen zijn slecht voor de ziekenhuizen en geven problemen. Vandaar dat het terecht is dat er kritisch gekeken wordt. Zeker als een lid van de Raad van Bestuur zegt dat het oorspronkelijke plan zo'n E 300 mln was en dat ze dat snel hebben weten te bezuinigen naar zo'n E 200 mln. Dan komt toch de vraag op of het ook kan voor E 150 of E 120 mnl.

Tevens ben ik bang voor onbesuisde beslissingen. Natuurlijk kan de m2-prijs naar beneden. Maar dat heeft wel gevolgen voor onderhoud. Ziekenhuizen worden anders gebruikt en schoongehouden dan sociale woningbouw. Natuurlijk is het modern om zoals bij het Martini Ziekenhuis zonder plafonds te bouwen. Maar maken we de leidingen via rollertjes schoon net als in Aken? En hoe kijken we aan tegen de strepen op de muur die de schoonmaakmachines maken? Plinten zijn er niet voor het mooi, maar hebben een functie. Details, maar veel van dit soort details maken wel het uitkomen met het exploitatiebudget lastig.

Ook ben ik huiverig voor de projectontwikkelaars en grote aannemers die nu een ziekenhuis willen overnemen. Bij dit soort contracten zijn in Engeland vele ziekenhuizen in de problemen gekomen.

En natuurlijk moet de minister ook besluiten wat hij gaat doen met projecten die in het oude systeem veel te duur geworden zijn. Ik denk daarbij aan de overschrijding van de bouwkosten bij het Vlietlandziekenhuis, de E 40 mln die het ziekenhuis in Den Bosch voor eigen rekening zou nemen en hoe omgegaan wordt met het Orbis Medisch Centrum die ervan uitging dat de bouw een nieuwe sitautie zou opleveren waardoor een 100 mln vergoed zou kunnen worden uit de exploitatie.

Echter zolang het Ministerie niet aangeeft hoe de toekomst voor de vergoedingen zal zijn op het huidige A-segment, hoe de boekwaarde zal zijn en of er compensatie zal zijn in verband met de overgang, kan geen ziekenhuis een goede berekening maken en zal geen bank een lening geven. En dus wordt er in deze tijd niet gebouwd. Gezien de kredietcrisis is dat geen goede zaak voor ziekenhuizen die nu goedkoop kunnen bouwen, maar ook niet voor de bouwwereld die opdrachten hard nodig heeft.