Het dagboek van het ministerschap van Ella Vogelaar heb ik in een dag uitgelezen. Het lijkt een waardig boek, zonder grote wraaknemingen of 'sappige' details.

Natuurlijk klaagt ze dat ze niet mag meeschrijven aan het regeerakkoord en dat Wouter Bos haar niet terugbelt. Dat zegt meer over de onbekendheid van het formatieproces en de overschatting van haar positie dan over Bos. Ook dat ze geen geld loskreeg voor de wijken, zegt genoeg. Dat zij slechts de kamer van de voormalige staatssecretaris had, gaf in politiek en ambtelijk Den Haag, waar kamers belangrijk zijn, duidelijk het signaal af hoe haar positie was.  

Opmerkelijk was dat de minister wel in de wijken kwam en daar populair was. Zelf ben ik minder enthousiast over die bijeenkomsten: op de bijeenkomst in de aula van een scholengemeenschap op Kanaleneiland kon ik niet in de buurt komen van de minister die zat te ginnegappen met haar ambtenaren en enkele bobo's. Laat staan een gewone burger die op de uitnodiging was ingegaan.

Ook opvallend vond ik het gebrek aan aandacht voor de Tweede en Eerste Kamer. Nauwelijks worden de overleggen genoemd. Toch werd elk optreden van de minister in  Nieuwspoort becommentarieerd en werd haar reputatie "gewijzigd". Slechts één overleg wordt in het boek genoemd: het overleg over de Rotterdamse woningbouwvereniging waarbij ze aan Staf Depla vroeg of hij wist hoe een onderneming werkte. Wellicht een terechte vraag, maar juist daardoor zeer vernederend. Het juiste antwoord was natuurlijk de tegenvraag of de minister wist hoe de politiek werkte.
Het verbaasde me dat de minister dit overleefde. Feitelijk deed ze dat dus niet want de dag daarop werd haar opvolger aangezocht.

Merkwaardig is de constatering aan het einde van het boek van haar partner dat er negatieve kritiek op haar is. Zo noemt hij bijvoorbeeld haar stem, haar accent. Dat was hem nooit opgevallen. Op zijn vraag: maakt liefde dan blind, zou ik op dat punt ja willen zeggen: Ella heeft duidelijk een "vakbonds"-accent.
 
Tot slot lijkt de geciteerde Henk Kamp gelijk te hebben: het leven van een minister lijkt minder druk dan dat van een kamerlid. Telkens is de minister op vakantie of gaat ze uit eten of is bij een opera of een ander uitje. Ze zal dat zeker missen.