Switchen van onderwerp is zeer geliefd bij Kamerleden en journalisten. Na een periode heb je dezelfde vragen weer. Om kritisch te blijven en om verontwaardigd te zijn, moet een vers iemand een onderwerp doen. Het is niet geloofwaardig als iemand zich blijft verbazen dat de grote slaapkamers in verpleeghuizen er nog steeds zijn ondanks diverse moties.

Burgers verbazen zich vaak dat een minister de ene periode alles van ontwikkelingssamenwerking en de andere periode alles van milieuvervuiling weet. De uitleg is dan dat de minister zijn rol moet kennen en toch de inhoud aangereikt krijgt door zijn ambtenaren.

Maar de top op de departementen wisselt ook van baan. En dan brommen de belangenbehartigers die man weet niet waar hij het over heeft. Dat geeft in het algemeen niet want "zaken" doe je toch met de mensen die daar onder staan en die weten waar het over gaat. Dat is de categorie ambtenaren waar Kamerleden niet mee mogen praten zonder de toestemming van de minister.

Maar daar lijkt nu ook een einde aan te komen. Alle ambtenaren krijgen de komende 3 jaar een nieuwe functiebeschrijving, zodat ze soepeler kunnen switchen (bron: Binnenlands Bestuur 18 december 2009). En ik vrees niet alleen kunnen, maar dat ze ook moeten switchen. Dat betekent dat er minder mensen komen die weten waarover het gaat, dat er meer mensen met een algemene opleiding komen en dus zonder specifieke kennis. Ook betekent het dat het geheugen van de overheid beperkt wordt. Maar het zal ongetwijfeld goed zijn voor de adviesbureaus.

Waar ik me wel bezorgd over maak, is dat de kloof tussen Den Haag en de werkelijkheid groter wordt en de invloed van Den Haag minder. Het voordeel is wel dat we dan toe kunnen met minder ambtenaren.