Bij het halen van een keurmerk is iedereen blij. Dat is voor mij de waarde van het keurmerk. Het bindt mensen samen en maakt hen trots. En mensen in de zorg hebben reden om trots te zijn. Ze werken hard en doen goed werk.
Maar als ik een verpleeghuis zoek voor een familielid, dan kijk ik niet naar keurmerken. Ik kijk wel op de site of iedereen een eigen kamer heeft of dat meerdere cliënten nog een kamer moeten delen. Ook kijk ik naar de werkwijze en de groepsgrootte. En vervolgens informeer ik bij ouderen in de stad naar de reputatie. Hoe staat het huis bekend. Belangrijk daarbij is of het personeel aardig is. En dan ga ik zelf kijken. De eerste confrontatie is de geur. Helaas stinken sommige huizen nog steeds naar schoonmaakmiddelen, hebben etensluchtjes of ruiken naar ongewassen cliënten. Of een huis schoon is, de gangen opgeruimd zijn en of de muren netjes in de verf zitten en het meubilair niet versleten is, dat zegt veel over het management en het personeel. Ook een dagprogramma is heel belangrijk als je in een verpleeghuis woont. Maar de belangrijkste vraag is natuurlijk: zal mijn familielid zich thuis voelen en is het voor mij een prettige omgeving om vaak op bezoek te zijn. Dat zijn vragen die niet uit een keurmerk blijken. Dat zijn vragen die je alleen zelf, soms na enige tijd, kan beantwoorden.