In het regeerakkoord is veel extra geld opgenomen voor zorg: er is een groei voorzien van E 41 miljard in 2003 naar E 48 miljard in 2007. In 1994 span-deerden we slechts E 23 miljard aan zorg, in 2002 E 39 miljard. Een parlemen-taire onderzoekscommissie constateerde begin dit jaar dat het extra geld besteed is in de zorg maar dat niet aan te geven is of het doelmatig besteed is. Men weet bijvoorbeeld wel wat aan verzorgingshuizen is uitgegeven, maar men weet niet hoeveel mensen er in verzorgingshuizen waren opgenomen. De administratie was niet op patiënten of cliënten afgestemd, noch op werkelijke kosten.
De minister is met artsen en ziekenhuizen bezig om een nieuw bekostigingssysteem voor ziekenhuizen te ontwikkelen waarbij men betaald krijgt voor wat men doet. Ook voor de overige zorg zullen de kosten bezien worden, mede in relatie tot de benodigde kwaliteit.

Kwaliteit is iets waar het CDA zich zorgen over maakt. Via een motie heeft heb ik afgedwongen dat instellingen hun grote slaapkamers moeten opheffen. Er is geld vrijgemaakt en ook worden instellingen begeleid bij de benodigde bouw. Mede naar aanleiding van de pyjamadagen is besloten dat de inspectie instellingen nauwkeuriger gaat controleren.
Helaas hangt de kwaliteit vaak samen met de mentaliteit. In de zorg wordt te veel gesproken over productie. Vergeten is de menselijkheid. Maar gelukkig zijn er ook veel instellingen waar dat niet het geval is en waar het personeel zich inleeft in hun cliënten en waar begrepen wordt dat een beetje extra persoonlijke aandacht belangrijker is dan een glimmend gepoetste vloer. Zulke instellingen moeten kans krijgen te groeien ten koste van de slecht functione-rende instellingen.
 
De wachtlijsten in de zorg zijn inmiddels geen echt probleem meer. Bij ziekenhuizen heeft een inhaalslag plaatsgevonden. Gemiddeld kunnen mensen tegenwoordig binnen 4 á 5 weken terecht voor behandeling in een ziekenhuis. Van de mensen die op de wachtlijst staan wil 12% niet behandeld worden omdat ze bijvoorbeeld eerst op vakantie willen of omdat ze zwanger zijn. 
Ook in de AWBZ zijn de wachtlijsten minder. Zo zijn de wachtlijsten voor de thuiszorg in 2003 met 39% verminderd en hebben in bepaalde regio’s sommi-ge verzorgings- en verpleeghuizen lege plekken.
Er is dus veel extra productie. Het is nu zo dat bijvoorbeeld 1 op de 30 mensen huishoudelijke hulp krijgt via de AWBZ. Extra productie betekent ook dat er veel extra mensen in de zorg zijn gaan werken. Nu werkt 1 van de 8 mensen in de zorg. Door de vergrijzing zal in de toekomst meer zorg nodig zijn. Als we dezelfde wijze van organisatie en dezelfde standaards blijven hanteren zal over 10 tot 20 jaar 1van de 3 mensen in de zorg werken. Afgezien van de kosten, is dat niet mogelijk. We hebben in Nederland naast mensen in de zorg toch ook nodig onderwijzers, ambtenaren, bouwvakkers, winkeliers, enzovoort.
Dit betekent dat we de gezondheidszorg doelmatig moeten maken. De zorg moet efficiënter georganiseerd worden. Ook moeten we bepalen wie welke zorg werkelijk nodig heeft. Op die manier kunnen we garanderen dat zorg voor mensen die het echt nodig hebben, altijd zal blijven in Nederland.