rearch en consultancy
Coalitie met SGP heeft meerderheid, waren de kreten op tv. Onzin. De coalitie heeft slechts 27 van de 75 zetels. Geen winkelen op zondag door SGP. Ook onzin. De initiatiefwet op winkelen op zondag was nota bene door CU en PvdA ingediend. Beide partijen zitten nu in de oppositie. Het CDA heeft door onderhandelingen bij het kabinet Rutte gezorgd dat dit winkelen op zondag niet verruimd wordt.
De uitkomsten van de verkiezingen bewijzen dat er beperkt fractiediscipline is. Opnieuw waren er voorkeurstemmen.
De vorige keer stemden de CDA-Statenleden uit Zuid-Holland voor hun kandidaat Hans Klein-Breteler. De wereld was te klein. Uiteindelijk werd gekozen voor het compromis dat Hans na 2 jaar zijn zetel opgaf. Dit keer besloten de CDA-Statenleden uit Noord-Brabant anders. En dit keer maakte niemand bezwaar. Blijkbaar mogen alleen randstedelingen in het CDA niet protesteren.
Siem Buijs werd dus geen lid van de Eerste Kamer. Helaas is daardoor ook in de CDA-fractie in de Eerste Kamer de kennis van gezondheidszorg beperkt.
Ook bij de PvdA werd opnieuw met voorkeur gestemd. De vorige keer betekende dit een zetel voor mijn oud-collega Joyce Sylvester. Dit keer viel Duyvestein buiten de boot.
Ondanks dat het er dit keer op aan kwam, stemden de Statenleden niet als verwacht. Een statenlid van D'66 stemde in plaats van met een rood potlood met blauw. Gevolg een zetel minder voor D'66 en een meer voor de SP.
De VVD-fractievoorzitter in de Staten van Utrecht stemde per ongelijk in plaats van VVD CDA. Dit had geen gevolgen. Maar het doet je wel afvragen als deze politici niet weten hoe ze moeten stemmen, wat doet dan de gemiddelde Nederlandse burger fout? En hoe zouden de verhoudingen zijn indien iedereen wel procedureel goed gestemd zou hebben.
De uitslag van de Eerste Kamer is aldus (voor en na afronding):
VVD 15 > 16
PvdA 13 > 14
CDA 10 > 11
PVV 9 > 10
SP 7 > 8
D'66 5 > 5
GL 4 > 5
CU 2 > 2
SGP 1 > 1
50+ 1 > 1
PvdD 1 > 1
totaal 68 >75
Uit deze uitslag blijkt dat de 3 partijen uit het gedoogakkoord slechts een stem en dus een partij extra nodig hebben voor een meerderheid. Daarbij kunnen ze kiezen uit 8 andere partijen om zaken mee te doen. Volop ruimte dus voor discussie. Maar daarbij moet niet vergeten worden dat een regeer- of coalitieakkoord wel geldt voor de Tweede Kamer, maar niet voor de Eerste Kamer. Daar kunnen partijen dus echt anders stemmen.
De SGP is nu in het zonnetje gezet. Van der Staaij deed het goed op tv. Zo goed dat je bijna zou zeggen dat het jammer is dat die partij niet meer stemmen heeft. Maar dan kijk je niet naar het verkiezingsprogramma waarin toch een Theocratie wordt aangehangen en waarin vrouwen beperkte rechten hebben. Kortom, goede mensen die goede dingen zeggen, maar niet een partij die veel aanhang moet krijgen.
De nadruk op de SGP en de PVV is trouwens erg overdreven. Ook bij de kabinetten Balkenende moest gezocht worden naar een Kamermeerderheid. Vooral in het laatste kabinet Balkenende met de PvdA. Juist omdat het nooit helemaal duidelijk was of de PvdA inderdaad de regering zou steunen. Zoals Mei Li Vos treffend in haar boek aangaf: na een compromis in de PvdA-fractie vergat men wel eens te overleggen met de coalitiepartners.