Antoinette Vietsch| AVI research en consultancy
AVI

rearch en consultancy
AVI research en consultancy richt zich op: overheid, bouw en gezondheidszorg.

Vraagstukken waarmee AVI research en consultancy zich bezig houdt, zijn:
- wat is de huidige situatie
- wat zijn de ontwikke-lingen
- wat wordt de toekomst.
En natuurlijk ook: hoe speel ik op die ontwikkelingen in, hoe wijzig ik de toekomst.

                 Lees meer>>

“Ziekenhuizen doen belastingbetalers 60 jaar pijn”


Farmacie en Zorg
4 februari 2011


Dit was de kop van The Telegraph in afgelopen week. Labour had bij de verkiezingen in 1997 nieuwe scholen en ziekenhuizen beloofd. Maar had eveneens beloofd de belastingbetaler te ontzien en de uitgaven te beperken. Gordon Brown, destijds minister van Financiën, ontdekte de Publieke Private Samenwerking (PPS), een soort huurkoop. De bouwer leent geld, realiseert het project en financiert ook nog het onderhoud en soms zelfs het gehele facilitair management. De gebruiker betaalt jaarlijks een bedrag en heeft het gebouw na afloop van het contract in eigendom.  Dit klinkt ideaal, maar er zijn enkele probleempjes. En die probleempjes veroorzaakten afgelopen week een groot schandaal in Engeland.

De vraag is natuurlijk wat is de eindafrekening. The Telegraph heeft via een beroep op de wet openbaarheid van bestuur ontdekt dat er meer dan 900 projecten via een PPS zijn gefinancierd in de UK met een totaal aan investeringskosten van £ 56 miljard. Het te betalen bedrag bedraagt echter £ 229 miljard. De looptijd van enkele contracten bedraagt 60 jaar en de winst gaat tot 71%. Een voorbeeld: het ziekenhuis in Bromley, Zuid-Londen kost in totaal £ 1,2 miljard, meer dan 10 keer zoveel als de waarde van het gebouw.

Een consortium wil zo goedkoop mogelijk bouwen. In veel PPS-scholen in Engeland kan het licht niet worden uitgedaan. Het weglaten van lichtknopjes gaf een besparing bij de bouw. De energie betalen de scholen zelf.

In het contract moet alles staan. Bekend is het voorbeeld van een Engels ziekenhuis dat wel voldoende liften had, maar waarbij er geen rekening gehouden was dat ook een bed in de lift moest kunnen. Het eerste meerwerk.

De eisen moeten natuurlijk controleerbaar zijn. Je kan dus niet volstaan met het zeggen dat een gebouw schoon moet zijn. Je moet aangeven wat schoon is.
Een ziekenhuis in Engeland betaalt nu jaarlijks £ 2.600,-- aan extra “schoon-maakkosten” omdat het ziekenhuis een afdakje voor rokers heeft laten weghalen. Sloopkosten van het afdakje bedroegen £ 750,--.

Ook moet in de toekomst gekeken worden. Vanwege DVD-spelers wilde een school extra stopcontacten. Kosten £ 320,-- per stopcontact. Door een tekort aan leerlingen werd een andere school gesloten. Tot 2027 moet jaarlijks voor deze school nog £ 370.000,-- betaald worden.

Opmerkelijk is dat deze rel niet onze kranten bereikt heeft. Immers, in het coalitieakkoord staat de toepassing van PPS opgenomen. Vermoedelijk omdat bij de berekening van het EMU-saldo alleen het jaarlijkse bedrag geldt als uitgave van overheden (inclusief ziekenhuizen en scholen) en niet het hele investeringsbedrag.

Mijn conclusie: bij PPS lenen we van de toekomstige generaties en lopen ook nog grote risico’s. Mijn advies: geen PPS.

Antoinette Vietsch
AVI research en consultancy