Leden van de Tweede Kamer worden bestookt met vragen van kwakzalvers voor opname in de zorgverzekering. Deze verzoeken zijn zeer leerzaam: men legt namelijk precies uit wat de “genezingswijze” inhoudt. Hoe meer je je verdiept in deze alternatieven, hoe duidelijker het wordt dat er iets niet klopt.

Mijn eerste kennismaking met alternatieve geneeskunde was heel veel jaren geleden: mijn ouders woonden in dezelfde straat als Moerman, een huisarts in Vlaardingen. Daardoor belden soms wildvreemden aan en vertelden dan dat hun familielid volgens hun eigen dokter geopereerd moest worden. Echter dokter Moerman zei dat zij gewoon konden volstaan met een dieet. Wat mijn moeder van Moerman wist?
Deze discussie kwam nog dichterbij toen een kennis van mijn moeder zich moest laten opereren aan haar blindendarm. Moerman dacht er anders over.

Ook kan ik me nog herinneren hoe wij keken naar het nieuws waarin vermeld werd dat de leden van de Tweede Kamer vroegen om een onderzoek naar de resultaten van het onderzoek van dokter Moerman. Die waren niet positief. Dus de Kamer wilde opnieuw onderzoek en vervolgens weer opnieuw. Politiek is verbazend.

Cees Fasseur vermelde in zijn boek “Juliana en Bernhard” dokter Moerman.
De gemeente Vlaardingen wilde land onteigenen voor het aanleggen van een weg. Moerman protesteerde dat de weg zijn onderzoek naar behandeling van kanker zou verstoren: zijn duiven zouden last hebben van de weg. In Vlaardingen werd er sceptisch op gereageerd: wie had er duiven gezien? Moerman timmerde aan de weg met zijn kankeronderzoek en werd een bekendheid. De rechter gaf echter de gemeente gelijk en de regering maakte een onteigeningsbesluit op. Dat moest Koningin Juliana binnen 6 weken tekenen en dat deed ze onder invloed van Hofmans niet. Dus moest de procedure opnieuw begonnen worden. En opnieuw. De weg ligt er nu.