Meisjes symbolisch besnijden onder medisch toezicht in Nederland moet legaal worden, zo luidde de conclusie van het proefschrift van Wouter Limborgh waarop hij op 7 oktober 2011 promoveerde aan de Erasmus Universiteit. Hoe kan een universiteit in Nederland met een dergelijk proefschrift instemmen?

Limborgh betoogt in zijn proefschrift dat de culturele vrijheid van de plegers van lichte meisjesbesnijdenis en polygamie opwegen tegen de vrijheden van de slachtoffers en dat de plegers op grond van de culturele vrijheid op strafrechtelijke aansprakelijkheid dienen te worden uitgesloten  Deze uitsluiting moet volgens hem wat betreft polygamie worden bewerkstelligd door de strafbaarstelling van polygamie (art. 237 Sr) uit het wetboek van strafrecht te schrappen. Symbolische meisjesbesnijdenis dient volgens hem van straf-rechtelijk aansprakelijkheid te worden uitgesloten door de delictsomschrijvingen van art. 300 e.v. Sr restrictief te interpreteren. Symbolische meisjesbesnijdenis kwalificeert dan niet langer als strafbare mishandeling.
Limborgh heeft het proefschrift geschreven naast zijn werk als persoonlijk assistent van de president van de Hoge Raad der Nederlanden. Dit geeft te denken over de “multi-culti”-opvattingen die daar blijkbaar heersen.

Vrouwenbesnijdenis is een misdaad die internationaal erkend en bestreden wordt. Het is geen onderdeel van een religie. Iets wat bij bruidverbranding in India en bij kannibalisme wel gold, maar wat we ook terecht bestreden hebben. Het zetten van een mes in een meisje waarbij de besnijdenis dan maar een klein streepje geeft, is even onzinnig als dat we destijds aan de koppensnellers in Nieuw-Guinea hadden toegestaan om slechts het mes zo diep in de keel van de vijand te zetten dat de vijand slechts een litteken op zijn hals had gekregen.

Dit proefschrift is onzinniger en gevaarlijker dan het proefschrift van de fysiotherapeute Ineke van den Berg-de Lange die stelde dat een foetus in de baarmoeder kan worden omgedraaid van stuitligging naar een normale hoofdligging door de kleine teen van de aanstaande moeder te verwarmen door middel van het oud-Chinese moxabranden. De decaan van de medische faculteit kreeg hiervoor de Meester Kackadorisprijs, omdat hij volgens de jury kennelijk niet beseft dat "hij daarmee de velen die aan zijn instelling na wel serieus onderzoek promoveerden ernstige reputatieschade toebracht. Wat is hun titel nog waard als je in Rotterdam ook op dergelijke kwakzalverij kan promoveren?”
De waarde van een promotie aan de Erasmus Universiteit is door dit nieuwe proefschrift opnieuw ernstig geschaad. De Erasmus Universiteit is trots op het feit dat zij in de top 200 van universiteiten staat. Met dit soort proefschriften zal dat niet lang meer het geval zijn.