1. De berekeningswijze voor constructies is in het Bouwbesluit voorgeschreven door verwijzing naar NEN-normen. Betekent de opname van NEN-normen in het Bouwbesluit dat de overheid inhoudelijk verantwoordelijk is? Zo nee, hoe is dan de verantwoordelijkheid tussen de overheid en de NEN-commissie, c.q. het NNI verdeeld? Wie is aansprakelijk indien de normen onjuist blijken te zijn?

Pag. 1

2. Prof. Kleinman gaf aan dat de huidige berekeningswijze voor constructies zoals voorgeschreven via het Bouwbesluit, niet voldoet. Deelt u deze mening? Zo ja, wat betekent dit voor bestaande complexen? Moeten daar opnieuw berekeningen gedaan worden en moeten er wijzigingen in de constructies aangebracht worden? Hoe worden deze gebouwen opgespoord en wie is financieel verantwoordelijk voor de aan te brengen wijzigingen?

Pag. 3, aanbeveling 7

3. Op welke wijze wordt bij het onderzoek dat de VROM-inspectie gaat onderzoek doen naar constructieve veiligheid rekening gehouden met de opmerkingen over de rekenmethode?

4. Op welke wijze wordt recht gedaan aan de aanbeveling uit het rapport dat de wapening voor het storten van beton beter gecontroleerd moet worden? Wat vindt u van de opmerking dat  eventueel via foto’s de wapening vastgelegd moet worden?

5. De CDA-fractie vindt versterking en professionalisering van gemeentelijk bouwtoezicht (pag. 114 van het rapport) zeer belangrijk. Is de VROM-inspectie bereid om dit mee te nemen bij de komende onderzoeken? Is zij ook bereid onderzoek te doen naar de klachten vanuit Bouwend Nederland over de onprofessionele omgang van gemeenten met aannemers en projectontwikkelaars? Door deze omgang zouden bouwplannen telkens bijgesteld moeten worden, hetgeen fouten in de hand kan werken en leidt tot vertragingen en afstemmingsproblemen in het bouwproces.

Pag. 6

6. Wat is de planning voor het overhevelen van alle voorschriften uit de bouwverordening naar landelijke regels? Op welke wijze mogen gemeenten dan afwijken van die Landelijke regels?

Pag. 7

7. In het rapport wordt geconstateerd dat certificering geenzins een blindelings vertrouwen rechtvaardigt en dat er bij een gecertificeerde aannemer ook dingen mis kunnen gaan (pag. 112). Het CDA onderschrijft deze constatering. Het rapport concludeert zelfs: “Het gecertificeerd zijn van bedrijven kan contraproductief werken.” (pag. 113).
Hoe verhoudt deze conclusie zich tot de vrijstellingen of de beperkte toetsing van gecertificeerde partijen door een gemeente bij afgifte van de bouwvergunning?