rearch en consultancy
Een "mantelzorgcomplex" is een complex met huurwoningen die een derde kleiner zijn dan de huidige minimumnorm van sociale huurwoningen, waarbij de zorg niet langer betaald wordt door de volksverzekering AWBZ maar waar je overgeleverd ben aan de goedgunstigheid van vrijwilligers die je moeten wassen en te eten geven, en waarbij de gemeente het geld voor WMO-voorzieningen niet aan huishoudelijke verzorging en welzijn e.d. besteed maar waarbij je geheel afhankelijk wordt van liefdadigheid en de kwaliteit niet gewaarborgd is. Alleen ’s nachts kan je ervan op aan dat er hulp is. Wie wil nou in zo’n complex wonen?
Mensen die zorg nodig hebben, hebben recht op zorg en moeten niet afhankelijk zijn van onbetaalde vrijwilligers. De overheid moet het schild voor de zwakken zijn. Indien mensen niet meer zelfstandig kunnen zijn en een beschermde woonomgeving nodig hebben, dan moet dat geboden worden in onder meer verzorgings- en verpleeghuizen die een goede kwaliteit hebben en die afgestemd zijn op de cliënten. Indien mensen wel zelfstandig kunnen en willen wonen, dan moeten ze beschikken over een echte woning. Persoonlijke verzorging en verpleging kan geen vrijwilligerstaak worden maar moet verzekerd blijven in de AWBZ. Via de WMO krijgen gemeenten ruim 4 miljard Euro om voorzieningen te regelen. Huishoudelijke verzorging (schoonmaak) is zo’n WMO-voorziening. Maar ook activiteiten in de welzijnssfeer inclusief het buurthuis behoren daartoe. Het kan dus niet zo zijn dat we onze ouderen overleveren aan de toevallige hulp. Vrijwilligershulp, mantelzorg vormt slechts een goede en waardevolle aanvulling op de benodigde basiszorg