rearch en consultancy
Vraagstukken waarmee AVI research en consultancy zich bezig houdt, zijn:
- wat is de huidige situatie
- wat zijn de ontwikke-lingen
- wat wordt de toekomst.
En natuurlijk ook: hoe speel ik op die ontwikkelingen in, hoe wijzig ik de toekomst.
Lees meer>>
2007
Mijn vader was eigenlijk een werktuigbouwer maar omdat er ook gebouwen nodig waren, heeft hij de avond-HTS (nu TH) bouwkunde/civiele techniek erbij gedaan. Zijn gebouwen mochten echter niet langer meegaan dan zijn machines. Dat was anders voor de gebouwen waarvoor hij in zijn vrije tijd een “schrapje” maakte. Zo is mijn ouderlijk huis het best gebouwde huis in heel het Rijnmond. Zelfs het tuinmuurtje tussen de voortuin en de weg is gewapend. En dat heeft inderdaad een keer een vrachtwagenautoband tegen gehouden.
Ondanks dat mijn vader veel gebouwd heeft, vond hij zichzelf geen architect. Hij maakte wel gebouwen, maar geen architectuur, zo vond hij. Mijn moeder leverde esthetische commentaar op zijn werk. Later deed zij dat professioneel in onder meer de Welstandscommissie. En vermoedelijk ben ik door haar bouwkunde gaan doen: iets technisch en toch iets met mensen.
Het gekke is dat ik sinds ik in de Tweede Kamer zit, ontdekt heb dat ik veel van mijn vader geleerd heb. In gedachten grinnik ik met hem over bijvoorbeeld een discussies over hoe de overheid het bouwproces moet reorganiseren omdat het project Bos en Lommer aangetoond heeft dat de bouw slecht in elkaar zit. De lobbygroepen bedoelen te zeggen dat de overheid hen moet voorschrijven zodat ze hogere rekeningen kunnen uitschrijven. Opdrachtgevers zijn niet te overtuigen en dus hebben ze hun lobby ingezet op Kamerleden. De hoofdconstructeur moet weer terug op de bouwplaats. Maar als de minister dan in het overleg in de Kamer vraagt of met de hoofdconstructeur tijdens de bouw de hoofdopzichter bedoeld wordt, is het stil. Oplossing: de minister legt het voor aan een commissie, de commissie Dekker.
Ook de allergie voor onnodige regels heb ik geërfd van mijn vader. Ons zomerhuis had bijvoorbeeld geen dakgoot. Reden: in het bestemmingsplan was de maximale afstand tussen dakgoot en maaiveld bepaald.
Mijn grootste allergie geldt de oppervlakteregels bij de vergunningsaanvraag. Als ik tijdens het gebruik alle binnenmuren vergunningsvrij mag verplaatsen en slopen, dan zijn toch de regels over oppervlakten overbodig? En dus komen de PvdA en de CU met het voorstel om een (inpandige) fietsenberging verplicht te maken voor de vergunning. De minister legt de vraag weer voor aan de commissie Dekker.
Ook bij politieke kwesties als aanbestedingen word ik regelmatig herinnerd aan de ergernis van mijn vader over rekenvergoeding zonder calculaties en over snoepreisjes. En ook toen speelde de discussie neemt de inkoop de aanbesteding over en hoe wordt dan kwaliteit meegeteld. Kortom er is niet veel nieuws onder de zon, ook niet in Den Haag.
