Discriminatie mag niet. Maar mag het maken van onderscheid? Ik vind van wel. Iedereen is niet gelijk, maar wel gelijkwaardig. Net zoals iedereen talenten heeft, zo ook heeft iedereen een handicap. Soms zijn de talenten zodanig groot dat kinderen (sport, muziek, dans) naar bijzondere scholen gaan en apart gehuisvest worden. En soms is de handicap groot en moet gekozen worden voor apart onderwijs en huisvesting.
Daar rekening mee houden is geen discriminatie, maar gezond verstand. Iedereen wil thuis zijn. Maar laten we wel wezen, niet overal ben je thuis of voel je je thuis. Mensen die zich niet thuis voelen, niet op hun gemak zijn, zijn ongelukkig. Het thuis (laten) voelen is niet af te dwingen.
Inclusie kan niet betekenen dat alles moet kunnen, net alsof er geen handicap is. Maar betekent acceptatie. Acceptatie door de omgeving kan slechts indien er ook acceptatie is bij de persoon zelf en bij diens ouders. Dan kan mijn ideale inclusie gerealiseerd worden: gelijk waar kan en speciaal waar gewenst.