Ik ben geen tijdelijke gast die ergens logeert. Ik mag me dus gedragen zoals ik doe wanneer ik thuis ben. Ik hoef me dus niet groot te houden, maar mag mezelf zijn. Ik kan dus ook af en toe verdrietig, boos en onredelijk zijn.

Ik voel me thuis in mijn huis. Het is leuk om elders te zijn. Als ik moe ben, dan wil ik naar huis. Thuis kom ik tot rust.

Maar het belangrijkste zijn natuurlijk de mensen van wie ik houd.  Waar zij zijn, daar is mijn thuis.

Moet ik ooit naar een verpleeghuis, dan moet het een (t)huis zijn van mijn hart. Een huis waar ik me thuis voel: een huis met mijn eigen kamer met mijn eigen spulletjes en met heel aardige en gelijkgestemde medebewoners en medewerkers.