AVI research en consultancy richt zich op: overheid, bouw en gezondheidszorg.
Vraagstukken waarmee AVI research en consultancy zich bezig houdt, zijn: - wat is de huidige situatie - wat zijn de ontwikke-lingen - wat wordt de toekomst. En natuurlijk ook: hoe speel ik op die ontwikkelingen in, hoe wijzig ik de toekomst.
Mijn eerste baan was formeel assistent-uitvoerder op een bouwplaats van Heijmans in Den Haag. Het was mijn stageplaats tijdens mijn eerste jaar bouwkunde. De projectleider die te horen gekregen had dat hij mij moest plaatsen, zat er mee in zijn maag. Het lot was hem gunstig gezind: bij de voortgangsbespreking van zijn diverse projecten schepte de hoofduitvoerder en uitvoerder van het project Couperusduin in Den Haag op dat alles perfect verliep; het enige wat hen ontbrak was een leuke vrouwelijke assistente van een jaar of 18. Dat is goed, zei de projectleider, dat regel ik voor je: maandag om 8.00 uur is ze er. Groot was de verbijstering toen ik die maandag op de deur van de directiekeet aanklopte. De kraanmachinist dronk altijd koffie bij de uitvoerders in de directiekeet. Vanzelfsprekend werd ik direct uitgenodigd om in de kraan, die over 6 verdiepingen heen reikte, te klimmen. Dat nam ik onmiddellijk aan. Tijdens de klim keek natuurlijk iedereen naar boven en een verdere introductie was niet meer nodig. Dat die uitnodiging eigenlijk niet serieus bedoeld was en dat ik door die klim door de bouwvakkers geaccepteerd werd omdat niet iedereen dat zelf durfde, begreep ik pas later. Hierdoor was ook de formele waarschuwing om mij met respect te behandelen overbodig geworden. Sterker, iedereen op de bouwplaats stelde zich op als grote broer en als maar iemand naar mij had gewezen, dan was hij door zijn collega’s in elkaar geslagen. Overigens zeer opmerkelijk was dat degene die het hardst floot als er een vrouw voorbij kwam, achteruit deinsde en bijna van de steiger viel als ik langsliep. Dat het allemaal minder idyllisch was dan het leek, merkte ik op de dag voor de bouwvakvakantie. Om 12.00 uur verliet iedereen het bouwterrein en werd de kroeg naast de bouwplaats opgezocht. De uitvoerder werd om vier uur stomdronken in zijn autootje gehesen en ik trad op als chauffeur. Aangekomen bij zijn vrouw, die gepakt en gezakt stond om met hem met de auto naar Spanje te rijden, kon hij nog net mompelen dat zij niet boos moest zijn omdat ik een gewone collega was en zij daar niets achter moest zoeken. Maar de doodsteek gaf toch wel het antwoord van een bouwvakker op de vraag of ik uitvoerder kon worden: nee, want tegen een vrouw kan je niet terugschelden.